Δεν ξέρω αν κάποια πράγματα γίνονται τυχαία σ' αυτή την ζωή, πάντως στο πρόγραμμά μου είχα σκοπό να κλείσω αυτό το blog μ' αυτό το "απλό ασήμαντο δωράκι", όπως είπε ο φίλος που μου το χάρισε.
Επειδή όμως για μένα δεν είναι καθόλου απλό, κι επειδή το συνοδεύει πολύ Ανθρωπιά, πολύ καθαρότητα, αυθορμητισμός, καλοσύνη, ανωτερότητα, φιλία και εκτίμηση στο πρόσωπό μου, αυτό το δώρο σημαίνει πολλά για μένα. Γι' αυτό θα του εμπιστευτώ και όλα τα "μυστικά" μου...
Σάββατο μεσημέρι του τηλέφωνησα, τ' απόγευμα ήρθε εκείνος να με βρει, παρόλο που είχε υποχρεώσεις, παρόλο που είμασταν μακριά.
Γενικώς... με συγκίνησε πολύ η ανθρώπινη πλευρά του Διονύση Μάνεση!
Θα ήθελα να ήμουνα μικρή και να τον είχα δάσκαλο, αλλά δυστυχώς, ατύχησα! Ο Διονύσης είναι μικρότερος!
Σίγουρα με τον τρόπο του θα μου είχε ανοίξει τον δρόμο για τα γραμμάτα... εγκαίρως, κι όχι στα 40 που εγώ τα ανακάλυψα.
Δεν θέλω να κάνω Ύμνο στον Διονύση. Άλλωστε είναι πολύ απλός και χαμηλών τόνων άνθρωπος. Ξέρω ότι θα νιώσει άσχημα ήδη, μ' αυτή μου την ανάρτηση. Ελπίζω να μη μου θυμώσει, ούτε για την ανάρτηση, ούτε γιατί θα τον αναγκάσω να ανανεώσει για άλλη μια φορά το λινκ μου...
Συγγνώμη, Διονύση μου, που ρίχνω τους προβολείς πάνω σου και στο Σχολείο σας!
Έτυχε εσένα να γνωρίσω πρώτα και περισσότερο.
Θυμάσαι; Το πρώτο μέιλ στην αρχή του μπλογκ σας που μου ζητούσες συγγνώμη που μου "έκλεψες" την φωτογραφία απ' το εξώφυλλο του βιβλίου της Αγγελικής Κώττη, "Ένα σχεδίασμα βιογραφίας", για τον μεγάλο ποιητή μας Γιάννη Ρίτσο, η τακτική μας επικοινωνία μετά, μέσω των μπλογκ μας, η παράσταση στου Μπενάκη για τον Ρίτσο "Να ήσουν Ήλιος να χαρίζεις Φως" (κι ας την έχασα) και πολλές άλλες στιγμές που μας ένωσαν και αλληλοστηρίξαμε μια φιλία στην ειλικρίνεια και στην εκτίμηση.
Σ' ευχαριστώ Διονύση για όλα!
(Ακόμα και για το κέρασμα που μου την έφερες!)
Εύχομαι ότι καλύτερο για σένα, γιατί το αξίζεις, στην οικογένειά σου, στους μαθητές σου, στο Σχολείο σου και για όλους τους ανθρώπους που αγαπάς!
Για μένα είσαι πρότυπο καλού ανθρώπου, φίλου και δάσκαλου. Το έχω γράψει πολλές φορές στα σχόλια των αναρτήσεών σου, άλλωστε. Δεν λέω κάτι καινούργιο.
Το "τυχαίο" που έλεγα παραπάνω, αφορά το σημερινό σου θέμα περί "ιδανικού δασκάλου".
Ευχαριστώ πολύ την μαθήτριά σου, την Ελένη Ξιάρχου για την ευκαιρία που μου έδωσε μ' αυτές τις σκέψεις της! Την συγχαίρω, της εύχομαι "Καλή Επιτυχία" στα όνειρά της και στο αφιερώνω, γιατί είσαι πράγματι το καλύτερο πρότυπο δασκάλου! Πρωτοπόρησες ανοίγοντας ένα μπλογκ, για να "δείξεις" το Σχολείο σου και όχι τον εαυτό σου. Αυτό λέει πολλά. Στην πορεία έμαθα και τους συνεργάτες σου, όχι όμως όσο θα ήθελα, γιατί κι εσείς κάνατε πολλή δουλειά κι εγώ πολυάσχολη (όπως πάντα).
Επιβάλλεται να αναφέρω τα ονόματά τους, γιατί όλη η ομάδα είστε ένα και ο στόχος κοινός.
Συνεργάτες
- ikoutromanou
- Λίλα Τζέτζου
- Εκπαιδευτικοί 6ου Λυκείου Καλλιθέας
- Διονύσης Μάνεσης
- Νίκος Μαντζαβίνος
- Αλέξανδρος Βαρνάβας
- Δημήτριος Βάγιας
- Γιώργος Καρατζής
- Στέλλα Χριστοπούλου
Σας ευχαριστούμε θερμά και σας παρακαλούμε να συνεχίσετε το ιερό έργο σας!
Χαίρομαι πολύ και συγκινούμαι όταν γνωρίζω τέτοιους Ανθρώπους που το κίνητρό τους είναι το σύνολο, πόσο μάλλον τα παιδιά μας!
Και τώρα Διονύση, πριν με πάρουν και τα δάκρυα, "κλέβω" για τελευταία φορά σ' αυτό το μπλογκ, λόγια απ' τα λόγια σας:
Παίρνοντας τη σκυτάλη από την Κωνσταντίνα Πεζούλα, η οποία πρότεινε την ταινία "Ο κύκλος των χαμένων ποιητών",
η Ελένη Ξιάρχου, του Γ4,
μας δίνει ένα κείμενο στο οποίο σκιαγραφεί τον ιδανικό δάσκαλο, ἆνοίγοντας έτσι την κουβέντα για ένα θέμα που ποτέ δεν εξαντλείται και που παραμένει διαχρονικά επίκαιρο.
" Στις μέρες μας μέσα στο χάος που επικρατεί μέσα στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα οι νέοι έχουν ανάγκη να βλέπουν σαν πρότυπο τον καθηγητή τους και να μπορούν να «πάρουν» σημαντικά εφόδια από αυτόν για τη διάπλαση του χαρακτήρα τους.
Κατ’ αρχήν ο καθηγητής δεν χρειάζεται να είναι ο «τέλειος», που δεν κάνει λάθη και έχει γνώσεις για τα πάντα ή να έχει σπουδάσει στο εξωτερικό για να είναι της αρεσκείας μας. Για έναν μαθητή, θεωρώ ότι είναι αρκετό ο καθηγητής να είναι ειλικρινής μαζί του και όχι «ψεύτικος», να έχει αξίες που να τις τηρεί στην πράξη, όχι όμως γιατί πρέπει αλλά επειδή τυ βγαίνει και είναι κάτι φυσικό γι’ αυτόν,. Γενικά να έχει τη δική του μοναδική προσωπικότητα που να τον κάνει ξεχωριστό γιατί έχει το θάρρος της γνώμης του.
Επίσης ο καθηγητής θέλουμε να έχει μια φιλική σχέση με τους μαθητές και όχι να αντιπροσωπεύει ένα απλό εκπαιδευτικό όργανο του συστήματος που κάνει τη δουλειά του. Να ενθαρρύνει τις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των μαθητών μέσα από ομαδικές εργασίες, να μην είναι επικριτικός με τα λάθη τους αλλά να δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να συμμετέχουν στο μάθημα έστω κι ας πουν και κάτι λάθος. Έτσι ώστε να μην γίνεται βαρετός μονολογώντας.
Τέλος να βοηθάει τους μαθητές να γίνουν χρήσιμοι άνθρωποι στην κοινωνία με ουσιαστικές γνώσεις για τη ζωή και με σκοπό να μην γίνουν ρομποτάκια που το μόνο που θα θέλουν είναι να αποκατασταθούν οικονομικά χωρίς να τους αρέσει η δουλειά που κάνουν. "
Ελένη Ξιάρχου
Εσείς; Συμφωνείτε; Ποια στοιχεία θεωρείτε σημαντικά, απαραίτητα για τον καλό εκπαιδευτικό;
Απαντείστε τους!
Απαντείστε τους!
Υγ.1 Σχώρα με "φίλε" για την προχειρότητα της ανάρτησης και σαν δάσκαλος διόρθωσέ μου τα λάθη μου! (Ορθογραφικά, συντακτικά, ότι έγινε από βιασύνη ή άγνοια.) (ώρα πριν τις 12)
Υγ.2 Θα μπορούσα να κάνω αντιγραφή όλα τα ονόματα των καθηγητών και απ' τα άλλα Σχολεία, αλλά φοβάμαι ότι θα έχω ξεφύγει πολύ απ' το νόημα που ήθελα να δώσω μ' αυτή μου την ανάρτηση, γι' αυτό την σταματάω κάπου εδώ.
Ας με συγχωρήσουν οι υπόλοιποι καθηγητές και τα υπόλοιπα Σχολεία... (ώρα 1:20)
Υγ.3 Στην αντζέτα θα εμπιστευτώ όλους τους κωδικούς που αφορούν ίντερνετ, γιατί όλο τους χάνω. (ώρα 12 πρωί)
