Το έμαθα απότομα, ξημερώματα 15/2/20 και σοκαρίστηκα πολύ, από ΕΔΩ.
...Δεν έχει σημασία πως ένιωσα εγώ, όσο σημασία έχει, πως θα λήψει απ' την λογοτεχνία (και όχι μόνο), μια σημαντική για την Ελλάδα, προσωπικότητα.
Δύναμη και Κουράγιο, από καρδιάς, εύχομαι στην οικογένειά του!
(Όσο για μια "παρεξήγηση", μεταξύ μας, τώρα, από 'ΚΕΙ, ΨΗΛΑ, τώρα πια, βλέπει και ξέρει!... αν ήμουνα αληθινή ή ψεύτικη και γιατί σιγούσα...)
ΑΘΑΝΑΤΟΣ! (έτσι κι αλλιώς!)
Υγ. Τον "γνώρισα" μέσω της φίλης και λογοτέχνιδας, Γιώτας Στρατή (ΕΚΕΙ) και περίμενα εκείνη, να μιλήσει πρώτη.
Ήταν φίλος της.
Εγώ απλά (όπως στους περισσότερους) μια εθελόντρια διαφημίστρια ανθρώπων και έργων, υπήρξα, που ένιωσα ότι έπρεπε να μαθευτούν περισσότερο στο κοινό.
Σωστό;
Λάθος;
Άγνωστον. Έτσι έπραξα με το φτωχό μου το μυαλό.
Κάποιοι το εκτίμησαν, κάποιοι όχι.
Κακία δεν κρατώ, εύχομαι να μην κρατούν και για μένα!
Περαστικοί είμαστε, έτσι κι αλλιώς, άνθρωποι είμαστε, λάθη θα κάνουμε, παρεξηγήσεις θα γίνονται, αν δεν ξέρουμε περισσότερο τον άλλο, ως Άνθρωπο και τι βιώνει συγκεκριμένες στιγμές.
Καλά είναι να τα συζητάμε όλα και να τα "λύνουμε", εν ζωή, αλλά, όταν δεν βοηθούν οι στιγμές ή οι όποιες αποστάσεις (από ψυχικές, έως χιλιομετρικές), για μένα είναι βέβαιο, πως στο "Αλλού", παύουν πια, όλες οι απορίες, για τον καθένα μας.
Εκεί, πράγματι, θα δούμε το αληθινό "καθρέφτισμα" της γήινης ζωής, ΟΛΩΝ ΜΑΣ!
Αυτά και ΝΑΙ, είτε το πιστέψετε, είτε όχι, στεναχωρέθηκα πολύ για τον θάνατο του Βάϊου Φασούλα!
Αιωνία του Μνήμη!...
