***
(Τα βιντεάκια και τα λόγια τα δικά μου, θα έρθουν προσεχώς, εδώ και στα σχόλια. Να είμαστε ΚΑΛΑ! Ήταν μια πολύ συγκινητική βραδιά, από πολλές απόψεις. "Θερμά Συγχαρητήρια σε ΟΛΟΥΣ!" Να μην καθυστερώ όμως άλλο την ανάρτηση, θα πάει Χριστούγεννα!)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νίκος Διαμαντάκος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νίκος Διαμαντάκος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 27 Αυγούστου 2022
Διπλή Βιβλιοπαρουσίαση στην Ζαγορά - "Ιδιωματικό Λεξιλόγιο Ζαγοράς" του Νίκου Διαμαντάκου - "Από τον Στρατιωτικόν Βίον" του Γεωργίου Β. Διαμαντάκου 2
*******
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
προσωπική του μαρτυρία από τον παππού του και ο μικρός Γιάννης Διαμαντάκος που διάβασε αποσπάσματα από έμμετρο κείμενο του προπάππου του Γ. Διαμαντάκου που βρίσκεται στο ίδιο βιβλίο. Ο Νίκος Διαμαντάκος με την παρουσία του στο πάνελ, σοβαρός αλλά και ευδιάθετος, άμεσος και διεισδυτικός, ευγενής και εύστοχος, πρόσφερε αφειδώς μαρτυρίες από τα πρώτα χρόνια του ως δάσκαλου, εξηγήσεις για το βιβλίο του, αναμνήσεις από τον πατέρα του κι έναν καλό λόγο για όλους. Δεν πρέπει να παραλείψουμε ότι στην εκδήλωση συνέπραξε ο Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου. Άλλωστε ο Δήμος και προσωπικά ο Δήμαρχος κ. Παν. Κουτσάφτης συμπαραστέκονται σταθερά και με θέρμη στις δράσεις μας.
Η Εταιρία μας ευχαριστεί όλους έναν προς έναν και χρωστάει
συγχαρητήρια
ιδίως στο μέλος του Διοικητικού της Συμβουλίου, Γιάννη Κουτσαφτή, που είχε εξ αρχής τον σχεδιασμό και σήκωσε το πρακτικό βάρος της υλοποίησης. Ευχαριστούμε φυσικά και όλον τον κόσμο που ήλθε και παρακολούθησε, και βέβαια τον φίλο και μέλος μας Νίκο Γκαγιάννη που ακόμη μιά φορά διέθεσε με αγάπη το απαράμιλλο προαύλιο του αρχοντικού του.Διπλή Βιβλιοπαρουσίαση στην Ζαγορά - "Ιδιωματικό Λεξιλόγιο Ζαγοράς" του Νίκου Διαμαντάκου - "Από τον Στρατιωτικόν Βίον" του Γεωργίου Β. Διαμαντάκου 1
***
Αφιέρωμα στον Νίκο Διαμαντάκο
Τελευταία ενημέρωση: 2022-08-19, 19:33:13
Η Εταιρεία Γραμμάτων και Τεχνών Πηλίου πραγματοποιεί εκδήλωση – αφιέρωμα στον Νίκο Διαμαντάκο,
αύριο Σάββατο 20 Αυγούστου, στις 20:30, στη Ζαγορά, στο Αρχοντικό Γκαγιάννη (Κωνσταντινίδη).
Θα παρουσιαστούν το βιβλίο του Νίκου Διαμαντάκου με τίτλο Ιδιωματικό Λεξιλόγιο της Ζαγοράς που
εξέδωσε ο Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου και θα μιλήσει γι’ αυτό η Μαγδαληνή Θωμά, δρ. Φιλολογίας
και το στρατιωτικό ημερολόγιο του πατέρα του τιμώμενου, Γεωργίου Διαμαντάκου, με τίτλο «Από τον
στρατιωτικόν βίον» (Αύγουστος 1916 – Νοέμβριος 1920), που εκδόθηκε από τις εκδόσεις Αίολος και για το
οποίο θα μιλήσει ο Σίμων Βεκρής, ιστορικός Μs.
Το Ιδιωματικό Λεξιλόγιο είναι το αποτέλεσμα μιας πολυετούς προσπάθειας του συγγραφέα να
καταγράψει συστηματικά την ντοπιολαλιά της Ζαγοράς. Για τον ίδιο οι λέξεις και οι εκφράσεις αυτού του
ιδιώματος «αποτελούν ψηφίδες στο ιστορικό και πολιτιστικό ψηφιδωτό του τόπου». Το βιβλίο, που εκδόθηκε
το 2021 από τον Δήμο Ζαγοράς - Μουρεσίου, εκτείνεται σε 435 σελίδες και είναι ένα πραγματικό ερμηνευτικό
λεξικό με πλούσιες αναφορές σε άλλα σημαντικά έργα. Μετά τον χαιρετισμό του δημάρχου Π. Κουτσάφτη
και τον πρόλογο του συγγραφέα ακολουθεί εκτενής εισαγωγή του ίδιου με χρήσιμες οδηγίες.
Ο Νίκος Διαμαντάκος γεννήθηκε στη Ζαγορά το 1935. Σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Λάρισας και
αργότερα στο «Μαράσλειον Διδασκαλείον Δημοτικής Εκπαιδεύσεως». Υπηρέτησε ως δάσκαλος στο Πουρί
και στη Ζαγορά μέχρι το 1973 και κατόπιν σε σχολεία του Βόλου μέχρι το 1991. Εχει τιμηθεί από τις
Κοινότητες Πουρίου και Ζαγοράς, τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Ζαγοράς και τον Σύλλογο Ζαγοριανών
Βόλου. Η τελευταία επιβράβευση του Ν. Διαμαντάκου ήταν η απονομή της Ανωτάτης Τιμητικής Διακρίσεως, του Χρυσού Σταυρού, από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιο, που έγινε την ημέρα της εορτής των Τριών Ιεραρχών του παρόντος έτους (2022) στον ναό της Μεταμόρφωσης Βόλου, μετά τη
Θεία Λειτουργία.
***
ΠΗΓΗ εφημερίδα Ταχυδρόμος Βόλου
********************
Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2021
ΙΔΙΩΜΑΤΙΚΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΖΑΓΟΡΑΣ – Νίκος Γ. Διαμαντάκος – ΒΟΛΟΣ 2021
ΙΔΙΩΜΑΤΙΚΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΖΑΓΟΡΑΣ – Νίκος Γ. Διαμαντάκος – ΒΟΛΟΣ 2021
Μόλις κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο (7ο κατά σειρά) του δασκάλου κ. Νίκου Διαμαντάκου, «εκ Ζαγοράς ορμώμενου…», με θέμα, τι άλλο μας έλειπε απ’ την ντοπολαλιά του τόπου και κοινής μας Πατρίδας, της αγαπημένης μας Ζαγοράς;
Τίτλος του βιβλίου:
«ΙΔΙΩΜΑΤΙΚΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΖΑΓΟΡΑΣ».
438 σελίδες, παρακαλώ, πάνω από 3500 ιδιωματικές λέξεις, δεκάδες φράσεις και παραδείγματα, δεκάδες επεξηγήσεις και κανόνες Ζαγοριανούς!
…Δεν ξέρω τι να πω. Αυτό το βιβλίο ήταν μεγάλη έκπληξη για μένα. Σα να το είχα ανάγκη. Σα να ήταν κάτι που έλειπε απ’ τη ζωή μου, για να μην προσβάλλομαι όταν μου κάνουν παρατήρηση ότι μιλάω «χωριάτ’κα», ενώ ζω απ’ τα 19 σε πόλη και συναναστρέφομαι … με «πολιτισμένους», γενικώς.
Συχνά υπερασπιζόμουν το δικαίωμα να μιλάω όπως μου βγαίνει, όπου νιώθω οικείο το περιβάλλον, όμως τώρα, μ’ αυτό το βιβλίο, έχω απόδειξη τρανή πως δικαίως δεν απαρνήθηκα την μητρική μου γλώσσα, κι όποιος με ξαναπροσβάλει, όχι, δεν θα του δανείσω το βιβλίο να το διαβάσει, απλά θα του το φέρω στο κεφάλι, (κι είναι και βαρύ!) κι αυτή θα είναι πρώτη και καλύτερη η οικογένειά μου, μα την αλήθεια!
Μ’ έσωσες, Δάσκαλε, μ’ ανασήκωσες τα λυγισμένα φτερά μου, όσον αφορά το θέμα αυτό!
Να είσαι καλά!
Σ’ ευχαριστώ! Σ’ ευχαριστώ και για πολλά άλλα, μα αυτά θα τα γράψω στο τέλος.
Επιλέγω απ’ το βιβλίο να σχολιάσω αυτά:
Θηλυκό άρθρο
Ενικός
Ον. η πατρίδα
Γεν. τς πατρίδας
Αιτ. τ’ πατρίδα
Πληθυντικός
Ον. Οι πατρίδις
Αιτ. τς πατρίδις
Παρατηρήσεις:
1) Στη γενική του ενικού το άρθρο «της» γίνεται «τς».
2) Στην αιτιατική του ενικού το άρθρο γίνεται «τ» στις λέξεις που αρχίζουν από σύμφωνο και «τν» στις λέξεις που αρχίζουν από φωνήεν.
3) Η γενική του πληθυντικού σχηματίζεται βάζοντας την πρόθεση «από» μπροστά από την αιτιατική του ονόματος, όπως και στο αρσενικό γένος. Αντί «Τα προϊόντα των χωρών της Αφρικής», λέμε «Τα πρϊόντα απ’ τς χώρις τς Αφρικής».
Αντί «Τα νερά των βροχών χάλασαν τους δρόμους» λέμε «Τα νερά απ’ τς βρουχές χαλάσαν τς δρόμ’».
4) Στην αιτιατική του πληθυντικού το άρθρο «τις», με την αποβολή του «ι», γίνεται «τς».
5) Το φωνήεν «ε» της κατάληξης, όταν δεν τονίζεται τρέπεται σε «ι».
σελ.28-29
Δείγμα φράσεων με ιδιωματική προφορά
"Απ’ όσα γράφτηκαν για την κλίση των άρθρων γίνεται φανερό ότι οι Ζαγοριανοί ευκολύνονται στην ομιλία τους παραλείποντας γράμματα, πιο πολύ φωνήεντα, στην αρχή ή στο τέλος, ακόμα και στον κορμό των λέξεων. Έτσι μειώνονται οι συλλαβές, με επακόλουθο τη μείωση και του απαιτούμενου χρόνου ομιλίας.
Για να γίνει πιο αντιληπτή αυτή η διαφοροποίηση, θα γράψω πέντε φράσεις, πρώτα στην ιδιωματική κι έπειτα στην κοινή νεοελληνική γλώσσα, και θα κάνω σύγκριση με αριθμητικά κριτήρια.
(Εγώ θα γράψω την μία και το συμπέρασμα.)
3) Κοίτα τα πιδιά σ’ κι τ’ γναίκα σ’ κι μη σι νοιάζ’ τι κάνουν οι άλλ’.
Κοίτα (φρόντιζε) τα παιδιά σου και τη γυναίκα σου και μη σε νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι.
Οι συλλαβές των παραπάνω φράσεων στην ιδιωματική γλώσσα είναι συνολικά: (12+12+17+12+16)=69, ενώ στην κοινή νεοελληνική γλώσσα είναι (18+20+22+21+24)=105. Διαφορά 105-69=36. Ποσοστό μείωσης συλλαβών στην τοπική ομιλία 34%. Αν αυτό το ποσοστό φαίνεται υπερβολικό, νομίζω πως σε ποσοστό 25-30%, η ιδιωματική γλώσσα είναι συντομότερη από την καθομιλούμενη και σε συλλαβές και σε χρόνο ομιλίας."
Σελ. 28-30
Σχόλιο: Ήξεραν καλά οι Ζαγοριανοί πως ο χρόνος είναι χρήμα και δεν χασομερούσαν λέγοντας πολλά – πολλά. Είχαν πολλά να προλάβουν, άλλωστε. (κτήματα, νοικοκυριό, κάθε λογής προβλήματα)
….
"…οι κάτοικοι της υπαίθρου οφείλουν να θεωρούν την παραδοσιακή γλώσσα ως προγονική κληρονομιά, να την αγαπούν και να την ομιλούν στις μεταξύ τους συναναστροφές, παράλληλα με την καθιερωμένη νεοελληνική γλώσσα. Δεν πρέπει να χαθεί η ντοπολαλιά μας. Αποτελεί θεμελιακό αγκωνάρι της καταγωγής μας, είναι προίκα μας, είναι δύναμη. Πρέπει να τη διατηρήσουμε και να την έχουμε ασπίδα ενάντια στα δηλητηριώδη βέλη της παγκοσμιοποίησης, που στοχεύουν την παράδοσή μας, τα ήθη και έθιμά μας, την εθνική μας υπόσταση.
Να έχουμε βαθιά χαραγμένη στο νου και στην ψυχή μας τη βαρυσήμαντη ρήση του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού:
«Μήγαρις έχω άλλο στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;» Οι λέξεις αυτές, ελευθερία και γλώσσα, είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους. Αποτελούν τα κύρια και αδιαχώριστα συστατικά της εθνικής μας ταυτότητας."
σελ.33
Σχόλιο: Συμφωνώ και επαυξάνω, Δάσκαλε! Γι’ αυτό και την πήρα μαζί μου φεύγοντας και δεν την ξέχασα ποτέ! Ευτυχώς η γλώσσα είναι μια μεταφερόμενη ρίζα που προστατεύεται στη μνήμη, στο νου και στην καρδιά. Και να θέλουν να στην ξεριζώσουν, δεν μπορούν!
Να είσαι γερός, ευτυχισμένος και πάντα δημιουργικός, Δάσκαλε, τόσο εσύ, όσο και όλη η οικογένειά σου!
Πολλά «Εύγε» από μια μαθήτρια στον Δάσκαλό της, δεν ξέρω πόσο «μετράνε», «Εύγε» και σε όλους όσους σε βοήθησαν, για να βγει αυτό το τόσο δύσκολο, χρονοβόρο και κοπιαστικό βιβλίο.
Με συγκίνησες που παραμένεις δραστήριος κι αφήνεις μεγάλη κληρονομιά στους Ζαγοριανούς, και "Σ’ Ευχαριστώ" από καρδιάς που με σκέφτηκες, που μου το χάρισες, που το στέρησες ίσως από κάποιον άλλον πιο σημαντικό άνθρωπο, που μπήκες στον κόπο να το πας στον άντρα μου, για την κολακευτική αφιέρωση, για την γενική εκτίμηση στο πρόσωπό μου, για όλα αυτά και πολλά άλλα, "Σ’ Ευχαριστώ!"
«ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ» να είναι!
Βιβλίο απαραίτητο για κάθε Ζαγοριανό, ήδη ο Δήμος πρέπει να φροντίσει από τώρα, για χιλιάδες αντίτυπα, γιατί θα το θέλουν όλοι και πρέπει να το έχουν όλοι!
Προσωπικά...
Στην αρχή πέταξα από την χαρά μου, μόλις είδα το θέμα, μετά γέλαγα με σκόρπιες φράσεις που διάβαζα και σήμερα που το ξεκίνησα απ’ την αρχή, άρχισαν τα κλάματα και οι συγκινήσεις απ’ τις αναμνήσεις, κι όταν έφτασα στο Α, σας τηλεφώνησα. Θυμήθηκα τα σχολικά μου χρόνια με την μπλε ποδιά που μας κάνατε μάθημα καθαρεύουσα και τώρα στα γεράματά μου με ξαναδιδάσκετε μέσω των βιβλίων σας Ιστορία της Ζαγοράς και γλώσσα παρελθόντος που όντως, δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε να ντρεπόμαστε γι' αυτή! Αντιθέτως, θα έλεγα, πρέπει να μείνει, για να μη χάνουμε τις ισορροπίες μας με τη Νεοελληνική, ούτε να μπερδευόμαστε με τις ξενόφερτες... Εμείς οι μεγάλοι, τουλάχιστον!
Περίπου, ότι γράφω είπαμε.
Φυσικά το βιβλίο δεν είναι μυθιστόρημα, δεν έχει αγωνία, δεν το διάβασα όλο ακόμα, αυτό θα γίνει σε φάσεις, φάσεις, γιατί ξέρω πως θα έχω πολλά ψυχικά σκαμπανευάσματα πότε με γέλια και πότε με δάκρυα. Μεγάλη αγάπη και μεγάλη πληγή για μένα η Ζαγορά. Δεν την χόρτασα όσο και όπως θα ήθελα. Κάθε δυσάρεστο με θλίβει και κάθε ευχάριστο με κάνει ευτυχισμένη, κι ας μη μένω εκεί.
Το νέο σας βιβλίο Δάσκαλε, διαφωτιστικό και «φάρμακο» μαζί, όπως και τα άλλα, άλλωστε!
Αυτό όμως, έχει δική του ζυγαριά για μένα.
ΑΞΙΟΣ, ΔΑΣΚΑΛΕ!
ΑΞΙΟΣ!
Υγ. Ότι χρειαστεί να συμπληρώσω διαβάζοντάς το, θα το γράψω στα σχόλια.
Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2020
Η ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΖΑΓΟΡΑΣ, έρευνα του Νίκου Διαμαντάκου, στο ΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, ΤΟΜΟΣ 78ος
Για το ΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ (ΕΔΩ) και για τον ξεχωριστό Δάσκαλο, Κύριο Κώστα Σπανό, σας έχω ξαναμιλήσει απ' τις σελίδες μου.
***
Τον Ιούλιο κυκλοφόρησε ο 78ος τόμος του Θεσσαλικού Ημερολογίου. Στο εξώφυλλο ο ναός του Αγίου Νικολάου των Καναλίων της Μαγνησίας (τέλη του 12ου-αρχές του 13ου αιώνα. Η φωτογραφία είναι της κ. Μαρίας Γεροφώτη).
***
Ανάμεσα στα πολύ ενδιαφέροντα του νέου τόμου, έχει και:
ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΣ ΝΙΚΟΣ, Η Μονή των Αγίων Ταξιαρχών στην περιοχή της Ζαγοράς
***
Και για τον δάσκαλό μου, Κύριο Νίκο Διαμαντάκο, σας έχω μιλήσει πολλές φορές, για τα βιβλία του και για τις έρευνες που κάνει, ώστε να σώσει, έστω γραπτώς, ότι μπορεί να περισσώσει απ' την Ιστορία της Ζαγοράς, που χάνεται, είτε με το πέρασμα των χρόνων, είτε επειδή οι νέοι μας, αλλάζοντας οι εποχές, έχουν και διαφορετικά ενδιαφέροντα.
Να μην πολυλογώ, αν και υπάρχει άπειρος χώρος, θα είμαι όσο γίνεται, σύντομη!
Είναι Τιμή για μένα που είχα για Δάσκαλο, τον Κύριο Νίκο Διαμαντάκο, το έχω ξαναγράψει.
Ίδια Τιμή είναι για μένα, που γνώρισα και συνάντησα από κοντά, τον Δάσκαλο Κύριο Νίκο Σπανό. Κι αυτό το έχω ξαναγράψει.
Εκείνο που δεν έγραψα είναι, πως στην τελευταία μας συνάντηση που αγόρασα κάποιους τόμους που μ' ενδιέφεραν, είχα προπληρώσει τον επόμενο τόμο που θα έγραφε την έρευνα που έκανε για τους Αγίους Ταξιάρχες Ζαγοράς, ο Δάσκαλός μου. Επειδή παλιότερα με το Ταχυδρομείο ψαχνόμασταν, έδωσε το βιβλίο να μου το φέρει φίλη, η οποία πέρασε μεγάλη ταλαιπωρία στη ζωή της και το βιβλίο αυτό, καθυστέρησε τόσο πολύ και έφτασε στα χέρια μου, χθες!
Η σύμπτωση και Τιμή, συνάμα, είναι, ότι ο δάσκαλός μου, με θυμήθηκε και δυο μέρες νωρίτερα, μου έστειλε "Ανάτυπο από τον 78ο τόμο του "Θεσσαλικού Ημερολογίου", ώστε να ενημερωθώ, γιατί και στην ομιλία του στο ξενοδοχείο Park του Βόλου, 25 Νοέμβρη 2019, δεν είχα πάει.
...Συγκινήθηκα, τον έψαξα, του τηλεφώνησα, του μίλησα, του εξήγησα...
Όπως λέγαμε για τον "Δαίμωνα του τυπογραφείου", κάποτε, κάπως έτσι υπάρχουν και τα εμπόδια της ζωής, τώρα.
Απλά, δεν ήταν αδιαφορία!
Κάθε άλλο!
Μακάρι στον επόμενο τόμο, να δημοσιεύσει την έρευνά του και για την Παναγία Ράσοβα, που κι εκείνη την ομιλία έχασα, για "χ " προσωπικούς λόγους και τότε.
Η ομιλία, όπως και να το κάνεις, αν δεν την καταγράψεις σε βίντεο, (πέρα απ' το ότι δεν ασχολούνται όλοι με το ίντερνετ!) τότε επιβάλλεται να είναι σε βιβλίο, γιατί αλλιώς, ακόμα και οι παρόντες, γρήγορα και χωρίς να το θέλουν, πολλά τα ξεχνούν.
Τιμώ, εκτιμώ και σέβομαι ιδιαίτερα αυτούς τους δυο δασκάλους, είναι δεδομένο.
Μακάρι να είναι γεροί, να συνεχίσουν το Ιερό και δύσκολο για κάποιους, Έργο τους!
"Τους Συγχαίρω και τους Ευγνωμονώ", για το Πνευματικό Έργο που αφήνουν πίσω τους.
Προσωπικά, τους "Ευχαριστώ", που αν και δεν έχω τα πτυχία... και τα ανάλογα προσόντα, με θυμούνται και με Τιμούν!
Για μένα, "κι εδώ που έφτασα, λίγο δεν είναι", κλέβοντας λίγο τον Καβάφη...
... για μια Κατερίνα Σταματίου ή Δεσπότη, Παπαθεοδώρου ή ένα ασήμαντο "κυκλάμινο βουνού", είναι ήδη, πολύ!
Λόγω κυνηγημένου χρόνου, θα φέρω μόνο δυο αποσπάσματα.
Το βιβλίο μπορείτε να το παραγγείλετε. (Σας παρέπεμψα στην αρχή).
***
Η ΛΕΙΨΑΝΟΘΗΚΗ
Μεταφέρω μία μαρτυρία που με εντυπωσίασε ιδιαίτερα. Ο Κωνσταντινίδης αναφέρει ότι "από τα ευρήματα το πλέον σημαντικώτερον είναι αργυρά λειψανοθήκη περιέχουσα εντός επίσης αργυρών θηκών είκοσι δύο ιερά λείψανα, δεόντως βεβαιωμένα υπό του Οικουμενικού Πατριαρχείου", τα οποία αριθμεί και καταγράφει. Μεταξύ αυτών ήταν του Αγίου Παντελεήμονος, του Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου, του Μεγάλου Βασιλείου, του Αγίου Μιχαήλ και του Πρωτομάρτυρα Στεφάνου.
Διερωτώμαι ποια ήταν η τύχη αυτών των Ιερών Λειψάνων, των βιβλίων και εικόνων που υπήρχαν τη δεκαετία του 1930. Πόσα από αυτά υπάρχουν, πόσα καταστράφηκαν, πόσα πάρθηκαν από βέβηλα χέρια; Για τον λόγο αυτό υπογραμμίζω πόσο επιβεβλημένη είναι η ίδρυση ενός εκκλησιαστικού μουσείου στη Ζαγορά, ώστε να συγκεντρωθούν εκεί όλα τα εκκλησιαστικά κειμήλια, όσα σώθηκαν, να καταγραφούν και να διαφυλαχθούν. Αποτελούν Ιερή κληρονομιά των προγόνων μας και πολύτιμο θησαυρό για τη Ζαγορά, τη γενέτειρα δύο Αγίων (του Νεομάρτυρα Τριανταφύλλου και του Οσίου Δανιήλ), δύο πατριαρχών, έξι επισκόπων και πολυάριθμων ιερέων και μοναχών.
Σελ. 212 /Θεσ. Ημερ.
***
Στην πρώτη έκδοση του βιβλίου μου για τις εκκλησιές της Ζαγοράς τελείωσα την περιγραφή του ναϋδρίου αυτού με τη φράση: "Ένα τόσο παλαιό εκκλησιαστικό μνημείο είναι κρίμα ν' αφήνεται ασυντήρητο. Το τέλος του είναι ορατό και το κρίμα θα είναι βαρύ". Πέρασαν 20 χρόνια από τότε. Τώρα το εκκλησάκι έχει γίνει ένα λιθοσώρι. Η ύπαρξή του θα μαρτυρείται μόνο από τις σελίδες του δυσεύρετου βιβλίου του Κωνσταντινίδη και από το δικό μου, από λίγα άλλα δημοσιεύματα και από το αιωνόβιο κυπαρίσσι, μέχρι να ξεραθεί κι αυτό.
Πρόθεση της συσταθείσας επιτροπής και του εκκλησιαστικού συμβουλίου της Αγίας Παρασκευής είναι και η ανοικοδόμηση του ναϋδρίου στα παλιά του μέτρα. Μακάρι, με την οικονομική και ηθική βοήθεια του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου και της Μητρόπολης Δημητριάδας να επιτευχθούν όλοι οι στόχοι τους.
Σελ. 216 / Θεσ. Ημερ.
***
ΣΧ. Μακάρι, Δάσκαλε!
Κι αν μια απ' τις εκατοντάδες μαθήτριές σας, μπορεί να πει "ΕΥΓΕ", στον Δάσκαλό της και δεν θεωρηθεί θράσος που σήκωσα κεφάλι... θα το σκύψω πολύ, αν το δεχθείτε, κι ας μην πρόκοψα (σπούδασα), για να με καμαρώνετε, όπως τόσους άλλους σπουδαγμένους μαθητές σας!
Ο Θεός να έχει ΚΑΛΑ, εσάς και την οικογένειά σας!
Όλοι οι Ζαγοριανοί είναι υπερήφανοι για σας, για ολόκληρη την πορεία της ζωής σας και των Έργων σας!
Όλοι σας εκτιμούν ιδιαίτερα!
...Εκείνο που λείπει, δυστυχώς, κι όλο μειώνεται... είναι η Δύναμη της Πίστης στις νεότερες γενιές και η κραυγαλέα αδιαφορία και η γενική ασέβεια... (να μην το αναπτύξω), σε Εκκλησιές και εξωκλήσια που ευτυχώς, ακόμα, αντέχουν στον χρόνο!
Ναι, ένα Εκκλησιαστικό Μουσείο, ΣΙΓΟΥΡΑ η Ζαγορά το χρειάζεται, αρκεί να ΜΗΝ μπει και η Ορθόδοξη Πίστη μας, κι αυτή στο Μουσείο... και "στολίζεται", ΜΟΝΟ στα πανηγύρια...
...Χλωμό το μέλλον, Δάσκαλε, δυστυχώς!
***
ΥΓ. Για τους αναγνώστες της ανάρτησης, παλιότερες φωτογραφίες απ' την Ιερά Μονή ΤΩΝ Αγίων Ταξιαρχών, Ζαγοράς, έχω εδώ. (Κυλήστε παρακάτω την σελίδα και θα τις δείτε)
***
Για τις αποδείξεις... βιαστική απογευματινή φωτογράφιση, γιατί η ζωή τρέχει και δεν προλαβαίνω να κάνω σωστότερα...
Έστω κι έτσι, γιατί ΑΞΙΖΕΙΣ και ΜΠΟΡΕΙΣ, πολύ περισσότερα, Δάσκαλε!
ΥΓ. τελικό: Περισσότερα, αν χρειαστεί, θα συμπληρώσω στα σχόλια ή στην ανάρτηση.
Τα μπλογκς, ευτυχώς, δίνουν αυτή την δυνατότητα.
***
ΥΓ. 5/10/20
Φωτογραφίες του Αγίου Νικολάου Καναλίων, (Μάης 2008), θα δείτε ΕΔΩ, αναρτήσεις 3, πατώντας παλιότερες ή νεότερες.
Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2019
Δημήτριος Πολυμέρης - Ευεργέτης της Ζαγοράς - Το Άγαλμα
***
......
... Αν ρωτούσε και ο μπλόγγερ, όπως το Φεις:
"Κατερίνα, τι σκέφτεστε;"
θα του έλεγα:
"Να το ξεκινήσω όπως προέκυψε ή να το φέρω όμορφα το θέμα, απόψε, μη με περάσουν και για εγωίστρια;"
Θα κάνω την καρδιά μου πέτρα, θα βάλω στην άκρη το συναίσθημα (και θα το πάω κάπου ΕΔΩ), για να μην μπερδεύω κι εσάς, με την λογική και την Ιστορία και τα δικά μου.
Όπως καταλαβαίνετε, ο Πρόλογος γράφεται τελευταίος και η μετωπική ήρθε αναγκαστικά πρώτη, ψάχνοντας στην γκουγκλ, για μια φωτογραφία του Δημήτρη Πολυμέρη!
Ας είναι καλά ο Δάσκαλος Νίκος Διαμαντάκος και το βιβλίο του, φυσικά και γιατί όχι και σ' ένα "παπαγαλάκι" που δεν χασομερούσε, περιμένοντας λάικ, τόσα χρόνια, κάτι έκανε! Χαλάλι στον δωρεάν χρόνο και στα βοτσαλάκια που άφησε, ΧΑΛΑΛΙ! (Να που τα χρειάστηκα και η ίδια, απόψε!)
Όσο για το Άγαλμα, το έχω φωτογραφήσει, περιτριγυρίσει και δημοσιεύσει άπειρες φορές, μα μόνο τον Αύγουστο του 2019, ένιωσα πως μου ..."μίλησε"!
...Μα, "μιλάνε" τα Αγάλματα, θα πεις!
Έλα μου, ντε! Όχι! Δεν υπάρχει τέτοια απόδειξη...
Μόλις πέτυχα μια παλιά ανάρτηση, ΕΔΩ! (Την κρατάω για μένα, είναι κάτι σαν, "βρες τις διαφορές".)
***
Να μεγεθύνω τις φωτογραφίες του βιβλίου, γιατί μετά εξελίχτηκε ο μπλόγγερ στο μέγεθος της εικόνας, τουλάχιστον στις δικές μου τεχνικές γνώσεις!
***
πηγή - μετωπική
***
ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΑΙ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ Η. ΜΗΤΣΙΟΥ Δημοσιογράφου •
***
Πετρουπόλει καί έχων θείφ έλέει, σώον τόν νοΰν μου καί υγιείς τάς φρένας μου, φοβούμενος δέ τό θανάτου άδηλον, γράφω ιδία μου χειρί ταύτην τήν έσχάτην μου βουλήν καί γνώμην καί διαθήκην μου... Έν πρώτοις παραδίδω τήν άμαρτωλήν μου ψυχήν εις τήν θείαν ευσπλαχνίαν καί εις τήν πρεσβείαν τής 'Υπεραγίας Θεοτόκου, τοΰ φύλακός μου αγγέλου καί πάντων τών άγιων, έπειτα δίδω τήν όφειλομένην συγχώρησιν πρός πάντας τούς άδελφούς μου Χριστιανούς, παρακαλών αύτούς εξ όλης τής ψυχής καί καρδίας νά συγχωρήσωσι καί έμοί τώ άμαρτωλώ εις ό,τι ώς άνθρωπος αύτοΐς παρώργισα». Μωϋσής Κρήτσκης, έκτος άπό τή διάταξι τής διαθήκης του πού άναφέρεται στούς διδασκάλους τής σχολής Ζαγοράς, ορίζει κληροδότημα γιά τρεις πτωχούς μαθητάς, καί κληροδότημα έπίσης 400 ρουβλίων γιά «τήν έξαγόρασιν πτωχών φυλακισμένων» καί τήν ένίσχυσιν άλλων. ’Άφησε έπίσης χίλια ρούβλια εις τό μοναστήρι Δανιηλόφσκι τής Μόσχας καί παρήγγειλε μέ τήν διαθήκην του νά ένταφιασθή εκεί, όπως έπίσης καί διάφορα άλλα ποσά γιά άλλους φιλανθρωπικούς σκοπούς. Καί μαζί μέ τις άλλες άνθρωπιστικές του πράξεις έλευθέρωσε καί τούς δύο σπιτικούς του δούλους καί έδωσε ’ αύτούς τά οικονομικά μέσα γιά νά ζήσουν έλεύθεροι. * Νικόλαος Κρήτσκης, άδελφός του προηγουμένου, συνέταξε τή διαθήκη του στή Σεβαστούπολι τής Κριμαίας στις 9 Σεπτεμβρίου 1843. «Γνωστόν τοϊςπάσι είναι — γράφει — ότι δυστυχία μέ κατεδίκασε νά μένω καθ’ όλην τήν ζωήν μου άγαμος καί άτεκνος, μή έχων τόν δυνάμενον
νά μέ περιθάλψη εις τό γήρας μου' δσον καί αν προσεπάθουν νά αποκτήσω φίλους καί γνωρίμους παντού άπετύγχανον τότε μόνον ήμην παρ’ αύτοΐς καλός καί αγαθός όταν τοΐς έπρόσφερον θυσίας, άλλ’ όταν δεν ήδυνάμην νά τούς ωφελήσω, παρετήρουν όλως τό άντίθετον. Ήννόουν, ότι περισσότερον ήγάπων τήν, ού μεγάλην μου, κατάστασης φαινομένην εις τούς οφθαλμούς των μεγαλυτέραν, εμέ. Ούδένα θέλω νά ονομάσω άλλά καί εις τούς πλησίον καί εις τούς ξένους παρετήρουν τό αύτό, τά ατυχήματα μέ έκαναν ύποπτον καί δύσπιστον, μ’ όλον τούτο πρέπει ’ άγαπώμεν τούς άνθρώπους, μή λησμονοϋντες τόν άρτον καί τό άλας. Οί άνθρωποι δέν είναι πάντοτε οί αυτοί. Αί περιστάσεις μεταβάλλουσι τήν ψυχήν των καί τόν χαρακτήρα των. Είναι νέα καί τελευταία δοκιμασία μου, καθ’ όσον είναι καί σημαντικωτέρα. 'Υπό τοιούτων γλυκέων καί λίαν παρηγορητικών σκέψεων παρακινούμενος άποφασίζω...» καί άκολουθεΐ τό κείμενον τής τελευταίας βουλήσεώς του. Νικόλαος Κρήτσκης, όποιος ήτο κτηματίας στήν Κριμαία καί πρώην άντιναύαρχος τού Ρωσικού Ναυτικού, ώριζε μέ τή διαθήκη του ότι αφήνει στήν Ελληνική κυβέρνησι έκατό χιλιάδες χάρτινα ρούβλια γιά νά σπουδάζουν κάθε χρόνο πέντε νέοι, ένας Πελοποννήσιος, ένας Υδραίος, ένας Σπετσιώτης καί δύο άπό τήν πόλιν Ζαγοράν. 'Η σημερινή περιουσία τού κληροδοτήματος άποτελεΐται άπό 90 μετοχές τής ’Εθνικής Τραπέζης, πού είχαν έκδοθή έπ’ όνόματι τού 'Υπουργείου Παιδείας καί άπό 270 μετοχές τής Κτηματικής Τραπέζης.
Μεγαλύτερος των συγχρόνων διαθετών τής περιουσίας των γιά κοινωφελείς σκοπούς είναι Δημήτριος Πολ. Πολυμέρης εκ Ζαγοράς. Μέ τήν διαθήκην του, πού συνετάγη στις 27 ’Ιουνίου 1936 καί τόν κωδίκελλον αύτής, πού συνετάγη τήν 3ην ’Απριλίου 1937, Δημήτριος Πολυμέρης άφησε ολόκληρη τήν περιουσίαν του στήν κοινότητα Ζαγοράς, καί ώρισε ότι υποχρεώνει τήν κληρονόμον του κοινότητα νά ίδρύση στή Ζαγορά «Γυμνάσιον πλήρες έν τφ όποίω νά σπουδάζωσι μαθηταί καί μαθήτριαι, προτιμωμένων τών έκ Ζαγοράς καταγομένων» όρος αύτός έχει έκπληρωθή. 2) 'Ορίζει ότι πρέπει νά ίδρύση ένα νοσοκομείο χειρουργικών καί παθολογικών νοσημάτων πεντήκοντά κλινών. Τελικώς τό νοσοκομείο δέν ίδρύθη, λόγω τής έν τώ μεταξύ μειώσεως τών έσόδων τού κληροδοτήματος. Κατόπιν μελέτης ειδικού περιουσία του κληροδοτήματος Πολυμέρη είχεν ύπολογισθή σέ 14.594.879 δραχμές. Τό ποσόν αύτό κατανέμεται ώς εξής. ’Ακίνητα ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ 13.000.000, Χρηματόγραφα 1.129.150, διάφορα δάνεια 242.256, καταθέσεις 223.473 δραχμές. ’Εκτός άπό τά προαναφερόμενα κοινότης Ζαγοράς κληρονόμησε καί τήν άπαίτησι τού Δημητρίου Πολυμέρη άπό τό δημόσιο, τό όποιο έγγυήθηκε δάνειο 100.000 λιρών, πού Πολυμέρης έδωσε στό ταμείο επαρχιακής οδοποιίας. Τό ποσόν αύτό τήν έποχή τής συνάψεως τού δανείου (30 ’Ιουνίου 1932) ήταν σέ δραχμές 35. 500.000. Σήμερα (1963) τό δάνειο άνέρχεται σέ 246. 885 λίρες στερλίνες, πού σέ σημερινές δραχμές περίπου είναι 20.750.000. Έάν τό ποσόν αύτό άποδοθή θά χρησιμοποιηθή γιά τήν κατασκευή τού δρόμου Βόλου - Ζαγοράς. *
απόσπασμα: σελ. 314, 315
πηγή
***
Υγ. Το συναίσθημα που έλεγα (περί Αγάλματος), το πήγα ΕΚΕΙ, δηλαδή, ΕΔΩ)
......
... Αν ρωτούσε και ο μπλόγγερ, όπως το Φεις:
"Κατερίνα, τι σκέφτεστε;"
θα του έλεγα:
"Να το ξεκινήσω όπως προέκυψε ή να το φέρω όμορφα το θέμα, απόψε, μη με περάσουν και για εγωίστρια;"
Θα κάνω την καρδιά μου πέτρα, θα βάλω στην άκρη το συναίσθημα (και θα το πάω κάπου ΕΔΩ), για να μην μπερδεύω κι εσάς, με την λογική και την Ιστορία και τα δικά μου.
Όπως καταλαβαίνετε, ο Πρόλογος γράφεται τελευταίος και η μετωπική ήρθε αναγκαστικά πρώτη, ψάχνοντας στην γκουγκλ, για μια φωτογραφία του Δημήτρη Πολυμέρη!
Ας είναι καλά ο Δάσκαλος Νίκος Διαμαντάκος και το βιβλίο του, φυσικά και γιατί όχι και σ' ένα "παπαγαλάκι" που δεν χασομερούσε, περιμένοντας λάικ, τόσα χρόνια, κάτι έκανε! Χαλάλι στον δωρεάν χρόνο και στα βοτσαλάκια που άφησε, ΧΑΛΑΛΙ! (Να που τα χρειάστηκα και η ίδια, απόψε!)
Όσο για το Άγαλμα, το έχω φωτογραφήσει, περιτριγυρίσει και δημοσιεύσει άπειρες φορές, μα μόνο τον Αύγουστο του 2019, ένιωσα πως μου ..."μίλησε"!
...Μα, "μιλάνε" τα Αγάλματα, θα πεις!
Έλα μου, ντε! Όχι! Δεν υπάρχει τέτοια απόδειξη...
Μόλις πέτυχα μια παλιά ανάρτηση, ΕΔΩ! (Την κρατάω για μένα, είναι κάτι σαν, "βρες τις διαφορές".)
***
Να μεγεθύνω τις φωτογραφίες του βιβλίου, γιατί μετά εξελίχτηκε ο μπλόγγερ στο μέγεθος της εικόνας, τουλάχιστον στις δικές μου τεχνικές γνώσεις!
***
Δημήτρης Πολυμέρης
Βιβλιοπαρουσίαση
«Τα σχολεία της Ζαγοράς από το 17ο μέχρι τον 21ο αιώνα» του Νίκου Διαμαντάκου
ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ της Ζαγοράς
Δημήτρης Πολυμέρης, ο μεγαλύτερος ευεργέτης της Ζαγοράς!
Πολυμέρειο Γυμνάσιο Ζαγοράς
Αμαξωτό δρόμο Ζαγοράς - Χορευτού
"... καθιστούσε την κοινότητα Ζαγοράς γενική κληρονόμο όλης της κινητής και ακίνητης περιουσίας του, με τον όρο να γίνουν τρία έργα: 1ο να ιδρυθεί Γυμνάσιο στη Ζαγορά. 2ο να γίνει Νοσοκομείο και 3ο Να κατασκευαστεί λιμενοβραχίονας στο Χορευτό.
Από τα τρία αυτά έργα μόνο το πρώτο πραγματοποιήθηκε το έτος 1952.
... και επί πλέον δίνονται δυο υποτροφίες κάθε χρόνο σε απόφοιτους του Γυμνασίου (τώρα Λυκείου) για τη συνέχιση των σπουδών τους σε ανώτατες ή ανώτερες σχολές. σελ.164
Αυτή ήταν η περιουσία του Πολυμέρη. Εύλογα διερωτάται ο καθένας: Σήμερα, ύστερα από 60 χρόνια, ποια είναι η περιουσία του Πολυμέρειου Κληροδοτήματος;
...έχουν κάθε δικαίωμα να γνωρίζουν πως διαχειρίστηκε η Επιτροπή την τεράστια περιουσία του εκλεκτού συμπατριώτη τους και τι απέμεινε τελικά από αυτή. σελ. 168-169
«Τα σχολεία της Ζαγοράς από το 17ο μέχρι τον 21ο αιώνα» του Νίκου Διαμαντάκου
ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ της Ζαγοράς
Δημήτρης Πολυμέρης, ο μεγαλύτερος ευεργέτης της Ζαγοράς!
Πολυμέρειο Γυμνάσιο Ζαγοράς
Αμαξωτό δρόμο Ζαγοράς - Χορευτού
"... καθιστούσε την κοινότητα Ζαγοράς γενική κληρονόμο όλης της κινητής και ακίνητης περιουσίας του, με τον όρο να γίνουν τρία έργα: 1ο να ιδρυθεί Γυμνάσιο στη Ζαγορά. 2ο να γίνει Νοσοκομείο και 3ο Να κατασκευαστεί λιμενοβραχίονας στο Χορευτό.
Από τα τρία αυτά έργα μόνο το πρώτο πραγματοποιήθηκε το έτος 1952.
... και επί πλέον δίνονται δυο υποτροφίες κάθε χρόνο σε απόφοιτους του Γυμνασίου (τώρα Λυκείου) για τη συνέχιση των σπουδών τους σε ανώτατες ή ανώτερες σχολές. σελ.164
Αυτή ήταν η περιουσία του Πολυμέρη. Εύλογα διερωτάται ο καθένας: Σήμερα, ύστερα από 60 χρόνια, ποια είναι η περιουσία του Πολυμέρειου Κληροδοτήματος;
...έχουν κάθε δικαίωμα να γνωρίζουν πως διαχειρίστηκε η Επιτροπή την τεράστια περιουσία του εκλεκτού συμπατριώτη τους και τι απέμεινε τελικά από αυτή. σελ. 168-169
πηγή - μετωπική
***
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΟΛΥΜΕΡΗΣ
Ένας από τους μεγαλύτερους ευεργέτες της Ζαγοράς και ολόκληρου του Πηλίου.
Γεννήθηκε το 1857 και σε ηλικία δεκαεπτά χρόνων αποδήμησε στην Αίγυπτο. Χωρίς να έχει καταφέρει σχεδόν τίποτε, παρ΄ όλη την σκληρή δουλειά του κατά την δεκατετράχρονη παραμονή του εκεί, ξεκινάει στα 31 του χρόνια για την Αμερική. Εκεί ευδοκίμησε εξαιρετικά σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις κυρίως, δημιουργώντας μια τεράστια περιουσία.
Επανερχόμενος στην Ζαγορά το 1920, βαθύπλουτος πλέον, κατασκεύασε με έξοδά του μεγάλη δεξαμενή ανακουφίζοντας τους Ζαγοριανούς κάτοικους από το έντονο υδρευτικό και αρδευτικό πρόβλημα που υφίστατο και ανακηρύχθηκε γι΄ αυτό του το έργο "Μέγας Ευεργέτης" από την Κοινότητα Ζαγοράς.
Στην συνέχεια άφησε την μεγάλη του περιουσία στην Κοινότητα για να λειτουργήσει Γυμνάσιο, ορίζοντας υποτροφίες για του αριστούχους τελειοφοίτους του που θα συνέχιζαν ανώτατες σπουδές, για να λειτουργήσει νοσοκομείο και για να κατασκευαστεί λιμενοβραχίονας στην ακτή της Ζαγοράς, Χορευτό. Παράλληλα δάνεισε στο Ελληνικό κράτος 100.000 λίρες για να συνδεθούν με δρόμους τα Πηλιορείτικα χωριά. Μετά τον θάνατό του και σύμφωνα με την διαθήκη του, η δανειακή αυτή υποχρέωση του κράτους περιήλθε στην απαίτηση της Κοινότητος Ζαγοράς.
***ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΑΙ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ Η. ΜΗΤΣΙΟΥ Δημοσιογράφου •
***
Πετρουπόλει καί έχων θείφ έλέει, σώον τόν νοΰν μου καί υγιείς τάς φρένας μου, φοβούμενος δέ τό θανάτου άδηλον, γράφω ιδία μου χειρί ταύτην τήν έσχάτην μου βουλήν καί γνώμην καί διαθήκην μου... Έν πρώτοις παραδίδω τήν άμαρτωλήν μου ψυχήν εις τήν θείαν ευσπλαχνίαν καί εις τήν πρεσβείαν τής 'Υπεραγίας Θεοτόκου, τοΰ φύλακός μου αγγέλου καί πάντων τών άγιων, έπειτα δίδω τήν όφειλομένην συγχώρησιν πρός πάντας τούς άδελφούς μου Χριστιανούς, παρακαλών αύτούς εξ όλης τής ψυχής καί καρδίας νά συγχωρήσωσι καί έμοί τώ άμαρτωλώ εις ό,τι ώς άνθρωπος αύτοΐς παρώργισα». Μωϋσής Κρήτσκης, έκτος άπό τή διάταξι τής διαθήκης του πού άναφέρεται στούς διδασκάλους τής σχολής Ζαγοράς, ορίζει κληροδότημα γιά τρεις πτωχούς μαθητάς, καί κληροδότημα έπίσης 400 ρουβλίων γιά «τήν έξαγόρασιν πτωχών φυλακισμένων» καί τήν ένίσχυσιν άλλων. ’Άφησε έπίσης χίλια ρούβλια εις τό μοναστήρι Δανιηλόφσκι τής Μόσχας καί παρήγγειλε μέ τήν διαθήκην του νά ένταφιασθή εκεί, όπως έπίσης καί διάφορα άλλα ποσά γιά άλλους φιλανθρωπικούς σκοπούς. Καί μαζί μέ τις άλλες άνθρωπιστικές του πράξεις έλευθέρωσε καί τούς δύο σπιτικούς του δούλους καί έδωσε ’ αύτούς τά οικονομικά μέσα γιά νά ζήσουν έλεύθεροι. * Νικόλαος Κρήτσκης, άδελφός του προηγουμένου, συνέταξε τή διαθήκη του στή Σεβαστούπολι τής Κριμαίας στις 9 Σεπτεμβρίου 1843. «Γνωστόν τοϊςπάσι είναι — γράφει — ότι δυστυχία μέ κατεδίκασε νά μένω καθ’ όλην τήν ζωήν μου άγαμος καί άτεκνος, μή έχων τόν δυνάμενον
νά μέ περιθάλψη εις τό γήρας μου' δσον καί αν προσεπάθουν νά αποκτήσω φίλους καί γνωρίμους παντού άπετύγχανον τότε μόνον ήμην παρ’ αύτοΐς καλός καί αγαθός όταν τοΐς έπρόσφερον θυσίας, άλλ’ όταν δεν ήδυνάμην νά τούς ωφελήσω, παρετήρουν όλως τό άντίθετον. Ήννόουν, ότι περισσότερον ήγάπων τήν, ού μεγάλην μου, κατάστασης φαινομένην εις τούς οφθαλμούς των μεγαλυτέραν, εμέ. Ούδένα θέλω νά ονομάσω άλλά καί εις τούς πλησίον καί εις τούς ξένους παρετήρουν τό αύτό, τά ατυχήματα μέ έκαναν ύποπτον καί δύσπιστον, μ’ όλον τούτο πρέπει ’ άγαπώμεν τούς άνθρώπους, μή λησμονοϋντες τόν άρτον καί τό άλας. Οί άνθρωποι δέν είναι πάντοτε οί αυτοί. Αί περιστάσεις μεταβάλλουσι τήν ψυχήν των καί τόν χαρακτήρα των. Είναι νέα καί τελευταία δοκιμασία μου, καθ’ όσον είναι καί σημαντικωτέρα. 'Υπό τοιούτων γλυκέων καί λίαν παρηγορητικών σκέψεων παρακινούμενος άποφασίζω...» καί άκολουθεΐ τό κείμενον τής τελευταίας βουλήσεώς του. Νικόλαος Κρήτσκης, όποιος ήτο κτηματίας στήν Κριμαία καί πρώην άντιναύαρχος τού Ρωσικού Ναυτικού, ώριζε μέ τή διαθήκη του ότι αφήνει στήν Ελληνική κυβέρνησι έκατό χιλιάδες χάρτινα ρούβλια γιά νά σπουδάζουν κάθε χρόνο πέντε νέοι, ένας Πελοποννήσιος, ένας Υδραίος, ένας Σπετσιώτης καί δύο άπό τήν πόλιν Ζαγοράν. 'Η σημερινή περιουσία τού κληροδοτήματος άποτελεΐται άπό 90 μετοχές τής ’Εθνικής Τραπέζης, πού είχαν έκδοθή έπ’ όνόματι τού 'Υπουργείου Παιδείας καί άπό 270 μετοχές τής Κτηματικής Τραπέζης.
Μεγαλύτερος των συγχρόνων διαθετών τής περιουσίας των γιά κοινωφελείς σκοπούς είναι Δημήτριος Πολ. Πολυμέρης εκ Ζαγοράς. Μέ τήν διαθήκην του, πού συνετάγη στις 27 ’Ιουνίου 1936 καί τόν κωδίκελλον αύτής, πού συνετάγη τήν 3ην ’Απριλίου 1937, Δημήτριος Πολυμέρης άφησε ολόκληρη τήν περιουσίαν του στήν κοινότητα Ζαγοράς, καί ώρισε ότι υποχρεώνει τήν κληρονόμον του κοινότητα νά ίδρύση στή Ζαγορά «Γυμνάσιον πλήρες έν τφ όποίω νά σπουδάζωσι μαθηταί καί μαθήτριαι, προτιμωμένων τών έκ Ζαγοράς καταγομένων» όρος αύτός έχει έκπληρωθή. 2) 'Ορίζει ότι πρέπει νά ίδρύση ένα νοσοκομείο χειρουργικών καί παθολογικών νοσημάτων πεντήκοντά κλινών. Τελικώς τό νοσοκομείο δέν ίδρύθη, λόγω τής έν τώ μεταξύ μειώσεως τών έσόδων τού κληροδοτήματος. Κατόπιν μελέτης ειδικού περιουσία του κληροδοτήματος Πολυμέρη είχεν ύπολογισθή σέ 14.594.879 δραχμές. Τό ποσόν αύτό κατανέμεται ώς εξής. ’Ακίνητα ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ 13.000.000, Χρηματόγραφα 1.129.150, διάφορα δάνεια 242.256, καταθέσεις 223.473 δραχμές. ’Εκτός άπό τά προαναφερόμενα κοινότης Ζαγοράς κληρονόμησε καί τήν άπαίτησι τού Δημητρίου Πολυμέρη άπό τό δημόσιο, τό όποιο έγγυήθηκε δάνειο 100.000 λιρών, πού Πολυμέρης έδωσε στό ταμείο επαρχιακής οδοποιίας. Τό ποσόν αύτό τήν έποχή τής συνάψεως τού δανείου (30 ’Ιουνίου 1932) ήταν σέ δραχμές 35. 500.000. Σήμερα (1963) τό δάνειο άνέρχεται σέ 246. 885 λίρες στερλίνες, πού σέ σημερινές δραχμές περίπου είναι 20.750.000. Έάν τό ποσόν αύτό άποδοθή θά χρησιμοποιηθή γιά τήν κατασκευή τού δρόμου Βόλου - Ζαγοράς. *
απόσπασμα: σελ. 314, 315
πηγή
***
Υγ. Το συναίσθημα που έλεγα (περί Αγάλματος), το πήγα ΕΚΕΙ, δηλαδή, ΕΔΩ)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)