ΟΥΚ ΗΝ Ο ΕΠΙΓΙΝΩΣΚΩΝ ΜΕ - ΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΙΓΚΡΑ - ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

ΟΥΚ ΗΝ Ο ΕΠΙΓΙΝΩΣΚΩΝ ΜΕ

"Πάρτα,τί να τα κάνω εκεί που πάω;"
είπε
λες
και δεν οδεύαμε παράλληλα.

Κι εγώ τί να τα κάνω τόσα τραγούδια
-δικά σου και δικά μου-;

Τα καρφιτσώνω στο στήθος των περαστικών,
πανηγυρτζίδων, άγνωστοί μου ξεφύτρωναν
-κατενόουν εις τα δεξιά και ουκ ήν ο επιγινώσκων με-
μόνον άγνωστα πρόσωπα,
ξένα κορμιά,άδεια χέρια,
μια δίψα ακόρεστη για τα χαρτάκια που παίρνουν ευλογία,


τί στο καλό σου προσφέρει ένα ποίημα,
στον ποιητή,


σίγουρα,μια καλή κλωτσιά στα πισινά,
το δικαιούται ο υπερτροφικός εγωϊσμός τους,


όπως έλεγε (για τους καλλιτέχνες,γενικά)
ο μακαρίτης Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.


ΟΥΚ ΗΝ Ο ΕΠΙΓΙΝΩΣΚΩΝ ΜΕ - ΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΙΓΚΡΑ - ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

ΠΗΓΗ

ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ... Στρατής Παρέλης - Γιάννης Τσίγκρας

***

Στρατής Παρέλης

2 ώρες · 

http://poihshkaipoihtes.blogspot.com/

POIHSHKAIPOIHTES.BLOGSPOT.COM

ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ...Στρατής Παρέλης..

***

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

ΚΑΘΑΡΟ ΑΠΟ ΠΟΙΗΣΗ

Το ξέρω,αργά ή γρήγορα θα'ρθω να σας συναντήσω,
μόνο να ξεσκονίσω τα δωμάτια πρώτα απ'τις παλιές φωνές σας,
να χαϊδέψω τα τελευταία σας όνειρα, τις τελευταίες σας αφηγήσεις.
Γιατί σεις φύγατε βιαστικά,ξεχάσατε ημιτελή πράγματα και τελετουργίες,
ένα νεύμα στο φεγγάρι, το καρφιτσωμένο στο παράθυρο,μια χειρονομία,
ένα τραγουδάκι παιδικό,κάτω στο δρόμο "σας πήραμε,σας πήραμε
φλουρί κωνσταντινάτο",κατακάθια της θλίψης σ'ένα φλυτζάνι τσαγιού,
(πράγματα που με βασάνισαν,
είμαστε μαζί,ταυτόχρονα, και χώρια)λησμονήσατε
ένα κοντσέρτο για πιάνο
του Μπετόβεν,ξεχάσατε τους σταυρούς της Ανάστασης,
με τη φλόγα του λαμπριάτικου κεριού στην είσοδο,ναι με κούρασε να τα μαζεύω
όλ'αυτά,
ο επόμενος ένοικος μπορεί και να μην αγαπάει τα ίχνη,
να θέλει ένα σπίτι καθαρό από Ποίηση.

http://giannistsigkras2012.blogspot.gr/

***

Ο/Η ~reflection~ είπε...

Θεσπέσιο σκηνικό διασταύρωσης "υλικού ρεαλισμού" και Ποίησης..

10 Νοεμβρίου 2016 - 6:04 π.μ.

 Ο/Η ~reflection~ είπε...

Τώρα διάβασα πως μόλις χθες έφυγε από τη ζωή ο Γιάννης Τσίγκρας.

Κι όμως, ο Ποιητής Εαυτός δεν πεθαίνει ποτέ... Ζει μέσα από τις αναγνώσεις του.

10 Νοεμβρίου 2016 - 6:11 π.μ.

 Ο/Η Stratis Parelis είπε...

έχεις δίκιο Κάκια. ένας σεμνός άνθρωπος. ας έχει καλό δρόμο..

10 Νοεμβρίου 2016 - 7:17 μ.μ.

***
ΠΗΓΗ

***
ΣΧ. Είδα ΦΩΣ και μπήκα...
Αμέτρητοι οι ποιητές του κόσμου που "φιλοξενεί' στην σελίδα του, ένας εξ ίσου αξιόλογος ποιητής, κι αυτό τον τιμά!
Εκεί που χάθηκα στα ονόματα, σκέφτηκα να ψάξω, να δω, ΑΝ έχει και τον Γιάννη Τσίγκρα.
Χάρηκα όταν τον βρήκα στην λίστα, έστω και σε ένα μόνο, ποίημα, όπως έγραφε η ετικέτα.
...Μα όταν έφτασα σε ποιο και ημερομηνία, με "τελείωσες" Κύριε Ποιητά, Στρατή Παρέλη!
Ο καλύτερος Αποχαιρετισμός... ΤΙΜΙΟΣ και ΚΑΘΑΡΟΣ!
Σαν πινακίδα: "Μην αγγίζετε τα άνθη."
Καλώς έπραξες, τελικά. Αυτό και θα ήθελε, σίγουρα! Ναι, ο Γιάννης Τσίγκρας ήταν ένας Άνθρωπος σεμνός, μα και πολύ υπερήφανος, συνάμα!

...είμαστε μαζί,ταυτόχρονα, και χώρια)

"ναι με κούρασε να τα μαζεύω
όλ'αυτά,
ο επόμενος ένοικος μπορεί και να μην αγαπάει τα ίχνη,
να θέλει ένα σπίτι καθαρό από Ποίηση."

Αγάντα, επιβάλλεται να μπορείς!

... Άνθισαν τα ΠΟΙΗΜΑΤΑ του Γιάννη Τσίγκρα, μαζί με την Άνοιξη του 2018.
...Έτσι, Λείπει λιγότερο, λες... είτε το πιστεύεις, είτε όχι.

Εκδόσεις ΕΝΔΥΜΙΩΝ, για όποιον ενδιαφέρεται. Τηλ. 210 8223067

Φίλος κι αδερφός

Έχω έναν φίλο καρδιάς, ίσως, αν υπήρξαν άλλες ζωές, να ήταν και πραγματικός αδερφός, το όνομά του Γιάννης Τσίγκρας, τον αγαπώ, τον νοιάζομαι κι αυτόν και την οικογένειά του, πολύ, είναι χαρά μου η ευτυχία τους, δε θα πω περισσότερα.

Τον θαυμάζω αφάνταστα, μ' αρέσει η καθαρή ματιά του, με συγκίνησε πολύ που "είδε" ποιητικά,
 ακόμα και εμένα "καθαρή", Αγιοστέφανο σε λάθος άνθρωπο, μα το "κρατάω", γιατί μου το αφιέρωσε...

Ξέρω ότι είναι "βαρύ".
Εδώ θα έπρεπε να κολλήσει ο μπλόγγερ, αλλά ... συνεχίζει να μου δείχνει λευκές γραμμές, καθαρές, ώστε να χωρέσει ένα ποίημα ψυχής!

http://giannistsigkras2012.blogspot.gr/2013/10/blog-post_24.html

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

ΣΤΟ ΚΑΘΑΡΟ ΤΗΣ ΒΙΩΜΑ

Η Αγάπη δεν ακούγεται σαν το τζιτζίκι

Στον κλωβό δυο ενωμένων παιδικών χεριών
Καταργεί πολύχρωμες παντιέρες
Και θριαβικά του θανάτου εμβατήρια
Αψίδες δεν ανυψώνει
Τείνει προς το σημείο
Μηδέν
Του λόγου
Κι έξαφνα
Ως πράξη
Γιγαντώνεται
Η Αγάπη ανάβει ένα φως
Στο σκοτάδι της ψυχής
Όπου νυχτεριδόμορφοι πετούνε δαίμονες
Υπάρχει ξένη προς
Το
Ίδιον
Βλέπει τον Άλλο
Κι όχι τους καθρέφτες

Την έμπονη προτείνει προσευχή:
Πέρα απ' την κούφη αγαπολογία
Να μας δοθεί να φτάσουμε
Στο καθαρό της
Βίωμα

(Στην Κατερίνα Δε. Στα. Πα.)

Πυγολαμπίδες στα μαλλιά της...

Πυγολαμπίδες στα μαλλιά της...

Όταν ο Γιάννης Τσίγκρας "γράφει", μόνο αντιγράφω!