Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Τάκης Τσαντήλας

Τάκη, σχεδόν έχω κλέψει όλα τα ποιήματά σου! Τα ανεβάζω στα σχόλια στην ανάρτηση ποιήματα απ' το φεις μπουκ

Ο Takis Tsantilas έστειλε μήνυμα στα μέλη του"Ν΄αλλάξει η νύχτα φορεσιά, τ΄απρόσμενο φεγγάρι να καλωσορίσει.."

--------------------
Θέμα: Το Ποίημα της Ημέρας

Ήταν εκείνο το βλέμμα
που σφράγισε τ’ απομεσήμερο της νιότης μας
στην πηγή της ορφάνιας.

Ήταν που λίγο πριν κλείσει ο κόσμος
γεννηθήκαμε
κι έρημοι μείναμε στην αγρύπνια
να τρώει τις φλέβες μας.

Ήταν η τρεμάμενη ώρα
στη ρίζα της ύπαρξή μας
που εκσφενδόνισε την κραυγή μας
στο άπειρο
που γυρέψαμε ψίχουλα φωτός
γι’ ανανέωση, για γαλήνη
χωρίς απάντηση
κι εγκαταλείψαμε.

Ήταν που αποσιωπήσαμε
τη ζωή μας στην έλλειψη
που δεν διψάσαμε στο Κάτι
που μείναμε άδειοι να νομίζουμε
πλήρεις τις στιγμές μας
στη νοτισμένη απουσία μας
στην ξερή παρουσία της αντανάκλασης.

Ήταν που μείναμε μ’ άδεια τα χέρια
σ’ ώρα πολέμου να προσευχόμαστε
αμαρτίες που δεν ήρθαν.

Ήταν εκείνο το βλέμμα
που έλειψε απ’ το δρόμο μας
και χαθήκαμε…



"Το βλέμμα" Της Mαρίας Aνδρεαδέλλη
--------------------

Για να απαντήσετε σε αυτό το μήνυμα, ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο:
http://www.facebook.com/n/?inbox/readmessage.php&t=1099467897191&mid=1117765G24e0da19G0G0

___

1 σχόλιο:

Κατερίνα Ζαγοριανή είπε...

Eleni Gounari 14 Οκτωβρίου στις 6:50 μ.μ. Απάντηση
ξεχνιέμαι και ξεφεύγω
ταξιδεύω όλο και πιο μακριά
όχι με τη σκέψη αλλά με
την αμνησία αυτή την ευχή
που τα συγχωράει όλα
μια και καλή
και ξαναρχίζω να
λερώνω καθαρές σελίδες
με μελανιασμένα γράμματα
αυτά είναι που με φτιάχνουν
σαν τις προφανείς ατέλειες.

το μόνο που φοβάμαι
είναι να μην μείνω η τελευταία σημαδούρα
να επιπλέω μόνος τόσο μέσα βαθιά
κι όλα τα κύματα να ξεκινάνε τα
ταξίδια τους μπροστά μου.


ΣΤΑΥΡΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ - "ΦΟΒΑΜΑΙ"